Reklama

Wszystko o twoim psie

To nie jest pluszowa zabawka, którą można w każdej chwili porzucić. Posiadanie psa wymaga od nas sporej odpowiedzialności. Bez podstawowej wiedzy na temat kolejnych faz jego rozwoju, trudno psa w odpowiedni sposób wychować. Chcecie być dobrymi właścicielami swoich czworonogów? Przeczytajcie!

Należy pamiętać o tym, że zachowanie socjalne dorosłego psa wynika nie tylko z jego odziedziczonych skłonności, ale przede wszystkim zostaje ukształtowane w czasie jego rozwoju w okresie szczenięco-młodzieżowym.

Reklama

Wielu ludzi wszelkie zaburzenia charakterologiczne psów składa na karb czynników genetycznych. Twierdzą, że skoro pies odziedziczył złe skłonności po którymś z rodziców, to żaden trening nie pomoże. W większości przypadków jest to nieprawda.

Natomiast powołanie się na czynniki genetyczne to z reguły bardzo wygodny wykręt ze strony tych osób, które poproszono o pomoc w układaniu trudnego psa, a które zupełnie nie wiedzą, jak się do tego zabrać.

Zdarzają się oczywiście przypadki, kiedy zaburzenia charakteru psa są dziedziczone po rodzicach, ale znacznie częściej wywołane są one jakimiś wpływami środowiska zewnętrznego. Zachowanie suki ma ogromny wpływ na rozwój charakteru szczeniąt, według zasady: "małpa widzi, małpa robi".

W ciągu życia każdego psa można wyróżnić określone etapy, które po kolei opiszemy.

Faza neonatalna (noworodka) (0 - 13 dni)

Na tym etapie psiego życia następuje intensywne kształtowanie zmysłów. Szczeniaki rodzą się ślepe i głuche, jednak zadziwiająco szybko potrafią się zorientować w otaczającym je świecie. Chociaż poruszanie się sprawia im trudność i są nieporadne, to jednak bezbłędnie odnajdą sutki matki.

Aktywne, choć także uwarunkowane wegetatywnie czynności szczeniąt to ssanie, ugniatanie przednimi łapami okolic sutek matki dla pobudzenia wydzielania przez nią mleka, pełzanie w kółko w gnieździe oraz zawodzenie w chwilach samotności.

Szczenięta z powodzeniem używają rozwijających się zmysłów (zwłaszcza węchu) do poznawania otaczającego ich świata na drodze pozytywnych i negatywnych doświadczeń. W tym czasie uczą się działać w sposób właściwy dla swojego gatunku.

Pierwsze kontakty z rodzeństwem są dla nich początkiem późniejszych zabaw, chociaż najczęściej kończą się tym, że maluchy zasypiają przytulone do siebie. Nieświadomie traktują one rodzeństwo jako źródło ciepła i część środowiska ułatwiającego przeżycie.

Motoryczne zdolności u nowo narodzonego szczeniaka są ograniczone. Za pomocą przednich łapek i wahającej się ze strony na stronę głowy porusza się on zataczając kółka.

To bardzo istotne wrodzone działanie, gdyż w naturze ruchy te, wraz z uformowaniem nory jako miseczki z pogłębieniem w środku, ułatwiają szczeniakom miotu zebranie się razem. Ma to na celu utrzymywanie temperatury ciała i kontakt z rodzeństwem poprzez dotyk, gdyż inne zmysły, jak wzrok czy słuch, nie są w tym okresie pomocne.

W przygotowanych przez nas legowiskach dla suki, których podłoże jest płaskie, nierzadko zaobserwować można szczeniaki, które zdezorientowane odczuwaniem nacisku jako kontaktu z rodzeństwem, wciskają się w rogi legowiska. W naturze nie ma takich legowisk.

Pod koniec tego okresu szczeniaczki otwierają oczka i odklejają im się uszka.

Dowiedz się więcej na temat: zabaw | szczeniaki | kontakt | PSY (Park Jae-Sang) | matki | maluchy

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje