Reklama

Armia obdartusów. Jakie wojsko walczyło o niepodległość?

Podczas wojny z bolszewikami nie szczędzono także kos. Często ochotnicy walczyli w cywilnych ubraniach i boso, gdyż brakowało mundurów / Ilustrowany Kuryer Codzienny /domena publiczna

Nowo powstałe Wojsko Polskie nie było najlepiej wyposażone i wyszkolone. Granic bronili żołnierze ubrani w garnitury, chałaty i zniszczone mundury byłych zaborców. Jak wyglądało Wojsko Polskie w 1919 roku?

Oddziały tworzone od końca października 1918 roku na terenie Królestwa Polskiego, Galicji i Litwy w zasadzie były milicjami - pospolitym ruszeniem. Była to armia obdartusów, która uzbrojenie, wyposażenie i umundurowanie zdobywała wszelkimi możliwymi sposobami. Nie zawsze legalnymi.

Reklama

Jedyne polskie formacje wojskowe, które wyglądały jak prawdziwe wojsko, jeszcze nie podlegały Naczelnemu Dowództwu Wojska Polskiego. "Błękitna Armia" do kwietnia 1919 roku znajdowała się we Francji i Rosji, a Armia Wielkopolska podporządkowana została wojskom krajowym dopiero 25 maja 1919 roku. Nim to nastąpiło, w polskich jednostkach można było spotkać mundury wszelkiego rodzaju. Od zaborczych, przez kolejowe, aż po brytyjskie, czy zdobyte na bolszewikach.

Galicyjski galimatias 

Pierwsze polskie jednostki, niezależne od zaborców, zaczęły powstawać tuż po rozpadzie Austro-Węgier. Kiedy tylko do żołnierzy doszły wiadomości, że imperium Habsburgów upada, zaczęli się organizować. W Bochni stacjonował batalion zapasowy 32 austriackiego pułku obrony krajowej. 31 października niemieccy oraz austriaccy oficerowie spakowali się i wyjechali.

Major Jerzy Dobrodzicki, najstarszy stopniem oficer w mieście, skrzyknął Polaków, którzy w kilkanaście minut obsadzili magazyny z bronią, mundurami i żywnością. Jeszcze tego samego dnia zaczęli zgłaszać się pierwsi ochotnicy. 1 listopada zorganizowano dowództwo pułku i zaczęto tworzyć pierwsze kompanie polowe. Żołnierze otrzymali austriackie umundurowanie i wyposażenie. W ten sposób powstały zalążki 2 pułku strzelców podhalańskich. 

W podobny sposób w Krakowie został sformowany późniejszy 13 pułk piechoty, który zaczęto organizować jako 8 pułk piechoty. Powstał on 16 listopada 1918 roku z Polaków służących wcześniej w czterech pułkach cesarsko-królewskiej armii. W najlepszym stanie były jednostki stacjonujące poza Krakowem. Batalion zapasowy austriackiego 13 pułku piechoty "wyjeżdżając z Ołomuńca, zabrał i przywiózł do Krakowa cały swój majątek - kasę, broń, amunicję, umundurowanie, konie i wozy".

Na ironię zakrawa fakt, że największe braki były w dużym mieście. 1 listopada zaczęto formować 1 pułk artylerii krakowskiej, jednak w mieście nie można było znaleźć dział, koni i kompletnych mundurów. Ochotnicy szkolili się w cywilnych ubraniach, a jedyną odznaką przynależności do armii były czapki z metalowymi orłami.

TwojaHistoria.pl

Reklama

Dowiedz się więcej na temat: Sławek Zagórski | Wojsko Polskie | wojna polsko-bolszewicka

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje